Pamiętaj, kwalifikację do oszczepienia przeprowadza lekarz. Mogą wystąpić różne przeciwskazania - poniżej lista typowych przykładów (ale nie jest to lista kompletna):
W każdym przypadku konieczne jest indywidualne badanie lekarskie, jednak do typowych przykładów zaliczyć można:
Istotą szczepienia jest wprowadzenie do organizmu antygenu (zabitych albo żywych osłabionych drobnoustrojów lub ich fragmentów), który wywołuje reakcję układu odpornościowego. Następstwem jest wytworzenie pamięci odpornościowej. Dzięki niej, gdy organizm w przyszłości zetknie się z żywym agresywnym drobnoustrojem, będzie mógł zareagować przygotowaną obroną immunologiczną. To rozpoznanie podanego w szczepionce antygenu zawsze owocuje reakcją organizmu, większą lub mniejszą, czasem niezauważalną, czasem jednak powodującą wyraźne objawy.
Odczyny poszczepienne - spodziewane, możliwe, prawidłowe reakcje związane z działaniem szczepionki w ustroju. Są to zaczerwienienie, obrzęk, bolesność, naciek w miejscu szczepienia, czasem podwyższenie temperatury ciała, złe samopoczucie, bóle głowy. Największe reakcje miejscowe występują po szczepionkach zawierających żywe drobnoustroje (np. przeciw gruźlicy), najmniejsze po anatoksynach.
Powikłania poszczepienne - nadmierne, niepożądane, nieprawidłowe reakcje organizmu na podaną szczepionkę (choroba poszczepienna). W przeciwieństwie do dość częstych odczynów poszczepiennych, powikłania poszczepienne występują rzadko, ryzyko i częstość ich występowania jest nieporównywalnie mniejsze od ryzyka narażenia się na groźne choroby, przeciwko którym te szczepienia się stosuje.